Ponarzekam, bo mogę #1

Zawsze stawiając #X, myślę że nie powinienem dawać numerka bo mam takie wrażenie, że zobaczę nigdy X+1. I tu mógłbym skończyć narzekanie, ale dziś nie o tym. Tylko o całej idei crowdfundingu. Choć jakiś czas temu o tym pisałem to sposoby wyłudzenia od nas pieniędzy się zmieniły. A ja nawet nie pamiętam co wtedy, tam pisałem

Idea crowdfundingu wydaje mi się rzeczą dobrą. I jak kilka lat temu chętnie sprawdzałem nowe akcje kickstarterowe1 i do tych ciekawszych dorzucałem parę groszy, dziś to nawet nie myślę sprawdzać co, gdzie i jak.

Gdy jakiś mało znany twórca ma fajny pomysł, ale nie stoi za nim żadna duża firma, lub ten nie chce zaprzedać duszy takowej i zrobić wszystko po swojemu, nie widzę przeszkód by dorzucić się do interesującego nas projektu.

Lata lecą i mam takie uczucie, że niektórzy dopiero niedawno zauważyli, że ten cholerny crowdfunding istnieje. To co mnie denerwuje, to że ludzie już nie traktują tego faktycznie jak wsparcia finansowego, ale jako możliwości dokonania zamówienia przed premierowego.

Jeszcze to nie jest najgorsze. Wiadomo, ktoś robi badanie rynku i wie, że produkt mu się sprzeda, ale woli go wrzucić w wir zbiórki i się “namacalnie” o tym przekonać – nie żebym popierał, ale no jest to jakieś wyjście. To co mnie drażni to fakt, że widzę reklamy zbiórek w mediach społecznościowych. I nie chodzi o linki wrzucane przez ludzi tylko o posty sponsorowane.

Tak więc, jeżeli chcę coś stworzyć a nie mam na to kasy idę na kickstartera, ale żeby zapłacić fejsbukowi itp. za reklamę to kasę już mam. Jasne to może jakiś niewspółmierny koszt, ale zawsze to już jakiś wkład. Ja rozumiem, że reklama jest potrzebna, ale chodzi o to by ludzie sami wrzucali informacje.

Jak dla mnie kickstarter dziś to wielka strona dla firm, które by mogły zrobić to za swoje, sprzedać i zarobić a maluczcy, którzy faktycznie potrzebują wsparcia z dobrym czy też ciekawym projektem giną w morzu sponsorowanych zbiórek.

Od jakiegoś czasu – też w sumie nie tak krótko – istnieje patreon. Dorzucamy się w jakimś określonym czasie – może to być cykl dniowy/miesięczny, lub za każdą następną pracę. I choć tam gdzieś parę złotych wrzucam to też czasem się zastanawiam gdzie to ma swoje granice i sens. Coraz więcej artystów chce na przyciągnąć do paterona wrzucając wersje ero/porno swoich prac. Choć jak świat od dawna wie, za goliznę się płaci – i nie żebym się oburzał.

Nie jestem bez winy. Do dwóch patronów się dorzucam – symbolicznie bo 10 zł i 1$. Kickstarterów wsparłem kilka. Większość w miarę wypaliła. Na nie które już wcale nie liczę – że dojdą do skutku. A z czasem coraz bardziej sceptycznie podchodzę do wszelkich zbiórek. I mimo, że podczas nich bywa tak, że jest taniej, to jednak czasem wolę przepłacić jak coś wyjdzie.

A teraz tylko czekam na łądne figurki, które i tak brzydko pomaluję…

NMW #1: Arena

Dostałem dostęp do bety Magic the Gathering Arena. Trochę się ucieszyłem, trochę nie. Ale nie ma co w tej chwili narzekać, tylko trzeba spróbować – pomyślałem. I tak zrobiłem. Gorzej, że tracę na tym całe dnie.

I nawet do dziś chciałem siąść i napisać parę zdań o grze. O tym co mam przed oczami, ale nie mogę. Co krok widzę confidential. Nie można mówić (pisać), nie można wrzucać screenshotów/filmów.

Magowie z wybrzeża powinni mieć ciut więcej wiary w siebie. Magic the Gathering to świetna gra. Dość złożona i wiadomo, że na początku będzie wiele rzeczy do poprawy. Nie każdemu siądzie to i tamto. Sam chciałem napisać trochę gorzkich słów, ale także wiele rzeczy pochwalić.

Ale to confidential zniszczyło mi pierwszego posta z cyklu Nudny Magicowy Wywód. Chyba jakoś to przeżyję i może nie dostanę bana za te jakieś 139 słów.